trapić ()
czasownik przechodni niedokonany ( strapić) (1.1) przyprawiać o zmartwienie (1.2) czynnie przysparzać niepokojów czasownik zwrotny niedokonany trapić się ( strapić się) (2.1) odczuwać przygnębienie, smutek, troskę z pewnego powodu
(1.1) martwić, niepokoić (1.2) dokuczać, gnębić, nękać (2.1) martwić się, niepokoić się
utrapienie
angielski: (1.1) worry; (2.1) be worried, worry (about) białoruski: (2.1) тужыць hiszpański: (1.1) angustiar, comer; (1.2) pudrir jidysz: (2.1) נעמען זיך צום האַרצן (nemen zich cum harcn) niemiecki: (1.1) bekümmern, beunruhigen; (1.2) quälen; (2.1) sich plagen ukraiński: (1.1) тривожити włoski: (1.1) angustiare, desolare