truciciel ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) ktoś, kto kogoś truje lub otruł rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (2.1) zakład przemysłowy, który zanieczyszcza środowisko naturalne
trujak , trutka , trucizna , trucie zatruć, wytruwać, truć , otruć trujący
angielski: (1.1) poisoner baskijski: (1.1) pozoitzaile białoruski: (1.1) атручальнік bułgarski: (1.1) отровител esperanto: (1.1) venenisto, veneninto hiszpański: (1.1) envenenador rosyjski: (1.1) отравитель ukraiński: (1.1) отруйник