kawalerka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) mieszkanie jednopokojowe (1.2) przedmałżeński okres życia mężczyzny (1.3) młodzi nieżonaci mężczyźniRenata Majewska-Grzegorczykowa, Uwagi o odrzeczownikowych nazwach czynności z sufiksem -ka. Typ belferka, stolarka, „Poradnik Językowy” nr 1/1958, s. 2. (1.4) kobiecy strój do jazdy konnejSztuka świata. Słownik terminów, 2013, s.26
(1.1)
(1.1) Wynajmę tanią kawalerkę w śródmieściu. (1.3) Trzeba poczekać, aż kawalerka się rozkręci, wtedy pójdą panny w tany.
(1.1) garsoniera, mieszkanko, kąt; (1.2) kawalerstwo (1.4) amazonka, myśliczek
kawaler , kawaleria , kawalerowanie , kawalerstwo , kawalerskość kawalerować kawalerski
angielski: (1.1) bedsitter, bedsit, efficiency, bachelorette czeski: (1.1) garsonka , garsoniéra rosyjski: (1.1) гостинка , малосемейка słowacki: (1.1) garsónka węgierski: (1.1) legénylakás, garzonlakás włoski: (1.1) monolocale