__TOC__ slåss ()
czasownik nieprzechodni (1.1) bić się (często na gołe pięści) (1.2) walczyć, zmagać się
(1.1) å slåss, slåss, sloss, slåss
(1.1) To berusede menn sloss på tørre never nær jernbanestasjonen i går. → Wczoraj dwóch pijanych mężczyzn biło się na gołe pięści w pobliżu stacji kolejowej.
(1.2) slåss om noe → walczyć o coś • slåss mot noe → walczyć przeciwko czemuś • slåss med noe → zmagać się z czymś
slåss på tørre never → walczyć/bić się na gołe pięści
slåss ()
czasownik czynno-bierny (deponens) (1.1)