wieneński ()
przymiotnik relacyjny (1.1) związany z Vienne, dotyczący Vienne
(1.1)
(1.1) Olivi już za życia niejednokrotnie wikłał się w spory teologiczne (…). Sobór wieneński w 1311 r., który podjął także dwie uchwały przeciwko beginkom, potwierdza potępiającą ocenę jego już wcześniej oskarżanych poglądówAdolf Holl, Heretycy: Panorama dziejów myśli kacerskiej i ruchu dysydenckiego w chrześcijaństwie, tłum. Elżbieta Ptaszyńska-Dutkiewicz, Wydawnictwo URAEUS, Gdynia 1997.. (1.1) Zbroją się poganie w saraceńskie pancerze, wszyscy prawie w potrójne druciane koszulki, wiążą na głowie wyborne hełmy saragoskie, przypasują miecze z wieneńskiej stali. Mają bogate tarcze, walenckie włócznie i sztandary białe, niebieskie i czerwonePieśń o Rolandzie, tłum. Tadeusz Żeleński-Boy, fragment w: Anna Klubówna, Zawisza Czarny w historii i legendzie, s. 22, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1974.W publicznie dostępnych wydaniach tego tłumaczenia zamiast przymiotnika wieneński użyty jest błędnie przymiotnik wiedeński, co wynika z tego, że w języku francuskim oba miasta określane są jednym słowem Vienne i mają ten sam przymiotnik viennois.. (1.1) Próbę dokładnego objaśnienia i ujednolicenia różnie pojmowanej procedury dały dopiero dekretały awiniońskie Klemensa V z roku 1306 i wieneńskie z roku 1311Helena Chłopocka, Procesy Polski z Zakonem Krzyżackim w XIV wieku, s. 50, Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1967.. (1.1) Lichwa w nauce i prawie kościelnym do Soboru Wieneńskiego - książka L. Halbana, Lwów, 1926.
(1.1) sobór wieneński
(1.1) vienneński, wienneński
Vienne vienneński
francuski: (1.1) viennois