αμβλύς () amvlýs
przymiotnik (1.1) tępy, nie spiczasty, ścięty (1.2) rozwarty (1.3) tępy, przytłumiony, przytępiony
(1) P7a
(1.1) Κάποιος την χτύπησε στο κεφάλι με αμβλύ αντικείμενο και την σκότωσε. → Ktoś uderzył ją tępym przedmiotem w głowę i zabił ją.
(1.2) αμβλεία γωνία → kąt rozwarty (1.3) αμβλύς ήχος → tępy dźwięk • αμβλεία ακοή → przytępiony słuch
(1.1) άναιχμος, στομωμένος (1.3) αδύνατος, εξασθενημένος
(1.1) οξύς, αιχμηρός, κοφτερός
αμβλύνοια, άμβλυνση αμβλυγώνιος, αμβλύνους αμβλύνω, αμβλύνομαι