kritik ()
rzeczownik, rodzaj męski żywotny (1.1) krytyk
(1.1)
kritika kritizovat
kritik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krytyka (surowa lub negatywna ocena kogoś lub czegoś) (1.2) krytyka (ocena kogoś lub czegoś w formie publikacji) (1.3) krytyka (recenzowanie dzieł sztuki i kultury) (1.4) krytyka (ogół krytyków)
(1) en kritik, kritikken, kritikker, kritikkerne
(1.1) Dovenskab og manglende koncentration skyldes ofte, at man har taget arbejdslysten fra barnet, enten ved alt for megen kritik af dets præstationer, eller ved alt for mange forbud […]. → Lenistwo i brak koncentracji często wynikają z faktu, że dziecku odebrano chęć do pracy – albo przez zbyt dużą krytykę jego wyników, albo przez zbyt wiele zakazów […].
kritiker kritikløs, kritisabel, kritisk kritisere
kritik ()
(1.1) krytykować, krytyczny, krytyka
kritiki, kritikaĉi kritika, kritikema, senkritikema kritiko, kritikisto, memkritiko
kritik ()
czasownik (1.1) krytykować
kritik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) krytyk
(1.1) òsądzca
kriticzno kritikòwac
kritik ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) krytyk
kritik ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) krytyka (1.2) recenzja
(1.1-2) en kritik, kritiken
kritiker kritisera kritisk