stupa ()
czasownik nieprzechodni (1.1) paść, upaść, runąćSvensk ordbok, hasło "stupa" (1.2) polec, paść w walce (1.3) doznawać niepowodzenia, paść ( na egzaminie) (1.4) spełznąć na niczym, upaść ( o zamiarze, planie) (1.5) stromo opadać ( o górskich zboczach) rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) wariant do stup → stromizna (2.2) stupa (buddyjska budowla sakralna)
(1) att stupa, stupar, stupade / stöp, stupat, stupa! ; pres. part. stupande, perf. part. stupad (2) en stupa, stupan, stupor, stuporna
(1.1) falla, falla omkull, störta, ramla (1.2) dö, omkomma i strid (1.3) misslyckas (1.4) gå i stöpet, gå om intet (1.5) slutta, luta, sänka sig brant
stup, stupande
złożenie rzeczownikowe ättestupa
(1) → stromizna + …tworzy czasownik