__TOC__ custodio ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) kustosz, stróż (1.2) kustosz
(2.1)
(1.1-2) custodios
(1.1) ángel custodio → anioł stróż
custodia custodiar
custodio ()
czasownik (1.1) strzec, pilnować, czuwać, ochraniać, trzymać pieczę (1.2) przechowywać, trzymać w zapasie, zachowywać, utrwalaćJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. A-H, tom 1, Warszawa 2001, s. 284–285, ISBN 83-7195-221-X (1.3) dotrzymywać, trzymać się (czegoś), obchodzić (święto)
(1.1) custōdiō, custōdīre, custōdīvī, custōdītum
(1.1) Hortum statua Priapi dei custoditStanisław Butyr, Łacina dla początkujących, Wydawnictwo Edgar, Warszawa, 2010, s. 26, ISBN 978-83-62482-12-2. → Ogrodu strzeże posąg boga Priapa.
(1.2) poma in melle custodire → konserwować jabłka w miodzie (1.2) memoria custodire → zachować w pamięci
custos , custodia , custoditio