שאָף ()

; polska: szof

rzeczownik, rodzaj męski lub żeński (1.1) owca

(1.1) שאָף; שאָף

(1.1) ער איז געווען, זאָגט מען, אַזאַ גבֿיר און האָט געהאַט אַזוי פֿיל בהמות מיט שאָף מיט ציגן, אַז ס׳איז געווען אוממעגלעך, מע זאָל זיי מעלקן.‏ → Był, jak powiadają, takim bogaczem i miał tyle krów i owiec, i kóz, że niemożliwe było, aby je wydoićשלום־עליכם (Szolem-Alejchem): אָרעמע און פֿריילעכע (Oreme un frejleche).​.

(1.1) שעפּס

שעפֿעלע שאָפֿן

שוואַרצע שאָף → czarna owca, parszywa owca

,