nudapieda ()
przymiotnik (1.1) bosy
(1.1)
(1.1) Kurantan nudpiede, minacantan, Estingi la grandegan tutan brulon, Per la riveroj de la larmoj siaj; → „Jak rozczochrana, grożąca płomieniom, Łez potokami, biegła tu i ówdzie, Boso, z łachmanem na tej samej głowie, Którą niedawno jeszcze diadem stroił;
(1.1) nudpieda, senŝua
nudapiede
(1.1) zazwyczaj w wyrazach złożonych tego typu nie stosuje się wewnętrznych końcówek innych niż -o. Jest to niezalecane, niemniej istnieje kilka wyrazów, często z wczesnych lat Esperanta, w których takie użycie występuje. Znacznie częściej konstrukcja taka występuje w złożeniach z tzw. „słówkami” jak np. w „unuaeco” gdzie często wskazuje to na subtelną różnicę znaczeniową.