wozokotczy ()
,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dowódca, wódz powożący wozem
(1.1)
(1.1) Wozokotczy wodzu Strumenu, czy widzisz nieprzyjaciela?Pisma Seweryna Goszczyńskiego, tom III, wyd. Franciszek Piller i spółka, Lwów, 1838, str. 13. (1.1) Wybaw wozokotczego Kolmara, mój miły!Osjan, Kalton i Kolmal
(1.1) wozokotczy + imię własne
(1.1) wozokotczy przywódco / wodzu
Kotcz, kocz, kosz oznaczają wóz, karetę, zaś przymiotnik kotczy znaczy powozowy, kareciany; wywodzi się je od węgierskiego kotsiS. B. Linde Słownik języka polskiego, tom 1, część 2, (G-L), Warszawa, 1807, str. 1105. Kotczy to także woźnica Słownik staropolski, 1953, tom 3, str. 363.. W węgierskim: kocsis to kierowca, woźnicaFr. Bizonfy Hungarian-English Dictionary, część 2, wyd. Franklin-Társulat, Budapeszt, 1886, str. 264., zaś kocsi to wóz, oraz synonim samochoduWęgiersko-polski słownik turystyczny, wyd. II, Wiedza Powszechna, Warszawa, 1979, str. 176.. Jednak, istnieje też prasłowiański rdzeń „kotiti” o podobnym znaczeniuOleg N. Trubačev (red.) Ètimologičeskij slovar' slavânskich âzykov : praslavânskij leksičeskij fond. Vyp. 11 (Kop·c· - kot·na(ja)), Nauka, Moskwa, 1984, str. 205..
(1.1)