πονώ () ponó
czasownik nieprzechodni (1.1) boleć, dolegać (1.2) cierpieć, martwić się czasownik przechodni (2.1) współczuć, litować się (2.2) dokuczać, dręczyć, dolegać, sprawiać ból (2.3) troszczyć się (o kogoś), niepokoić się, dbać, lubić, mieć słabość
(1) (2) C10.5A
(1.1) Πονά η κοιλιά μου. → Boli mnie brzuch. (2.2) Με πονά το στομάχι. → Dolega mi żołądek.
(1.1) πονάω, υποφέρω (1.2) υποφέρω (2.1) ευσπλαχνίζομαι, συμπάσχω, συμπονώ (2.2) προκαλώ πόνο, σουβλίζω, πεθαίνω (2.3) νοιάζομαι, αγαπώ
πόνεση , πόνος πονεσιάρης, πονετικός πονετικά πονο-, πονό-
(ponṓ) → ciężko pracować