__TOC__ foregå ()
czasownik (1.1) przebiec / przebiegać, toczyć się, być w toku (1.2) odbyć się / odbywać się, wydarzać się / wydarzyć się, zachodzić / zajść
(1) at foregå, foregår, foregik, foregået
(1.1) Behandlingen foregik relativt smertefrit. → Zabieg przebiegł względnie bezboleśnie. (1.2) En borgerkrig er en krig, som foregår internt i et land. → Wojna domowa to wojna, która rozgrywa się wewnętrznie w danym kraju. (1.2) I dag foregår de fleste fødsler på et hospital. → Dzisiaj większość porodów odbywa się w szpitalu.
foregående
foregå ()
czasownik (1.1) przebiec / przebiegać, toczyć się, być w toku