väja ()
czasownik nieprzechodni (1.1) zbaczać z kursu ( dla uniknięcia zderzenia), wymijać, omijać, dawać czemuś drogę, ustępować (1.2) unikać, trzymać się z daleka
(1) att väja, väjer, väjde, väjt, väj! ; pres. part. väjande, perf. part. -
(1.1) väja för något → wymijać coś
(1.2) inte väja för något → nie cofać się przed niczym
(1.1) vika åt sidan, vika undan, gira (1.2) undvika, hålla sig undan
väjande, väjning
czasownik frazowy väja undan