våda ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) nieszczęśliwy wypadek, nieumyślna szkoda (1.2) szkodliwe następstwo, szkodliwość, niebezpieczeństwo, ryzyko
(1) en våda, vådan; vådor, vådorna
(1.1) av våda → nieumyślnie; przez niedbalstwo (1.2) vådan av något → szkodliwość czegoś
(1.2) vådan av rökning → szkodliwość palenia papierosów • sätta något i våda → narażać coś na niebezpieczeństwo
(1.1) olyckshändelse, olycka (1.2) fara, risk
vådlig vådligen
złożenie rzeczownikowe vådaskott • vådeld • eldsvåda