kelkdek ()
liczebnik (1.1) kilkadziesiąt, kilka dziesiątek
(1.1)
(1.1) La antaŭĉambro estis abunde lumita, malantaŭ la pordo kondukanta en la salonon bruis, babilis, ridis dekkelke, eble eĉ kelkdek homaj voĉoj. → Przedpokój był jasno oświetlony, za drzwiami prowadzącymi do salonu było słychać hałas, rozmowy, kilkanaście śmiechów, może nawet kilkadziesiąt ludzkich głosów.
(1.1) kelkdekfoje
kelkdeko kelkdeka kelkdeke