piena

piena ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wezbranie (wód) (1.2) tłum, ścisk, tłok (1.3) gwałtowność, poryw

(2.1) od: pieno

(1.1-3) piena; piene

(1.1) La piena diventa preoccupante. → Wezbranie staje się niepokojące. (1.2) A teatro c'era una gran piena. → W teatrze był wielki tłum.

(1.3) la piena dei sentimenti / dell'ira → gwałtowność uczuć / gniewu

(1.1) colma (1.2) affollamento, calca, fiumana, folla, pienone, pigia pigia, ressa (1.3) empito, foga, furia, impeto, veemenza

(1.1) magra

pieno , pienone , pienezza pieno, pienotto pienamente

od