προφταίνω ()
czasownik przechodni (1.1) zdążyć, wyrobić się (1.2) dogonić, doścignąć, złapać (1.3) nadążać, podołać
(1) czasownik nieregularny: πρόφτασα, προφτάσει
(1.1) Πρέπει να φύγουμε αν θέλουμε να προφτάσουμε το τρένο μας. → Powinniśmy wyjść, jeżeli chcemy zdążyć na nasz pociąg. (1.2) Το τρένο είχε γύγει πια, αλλά πήραμε ένα ταξί και το προφτάσαμε στον επόμενο σταθμό. → Pociąg już odjechał, ale złapaliśmy taksówkę i dogoniliśmy go na następnej stacji.
(1.1) προφταίνω + να +
(1.1) προλαβαίνω (1.2) καταφέρνω
(1.1) χάνω
wersje równoważne: προφτάνω, προφθάνω