bienaventurado ()
przymiotnik (1.1) błogosławiony (1.2) szczęśliwy (1.3) naiwny, prostoduszny rzeczownik, rodzaj męski (2.1) błogosławiony
(1) bienaventurado , bienaventurada ; bienaventurados , bienaventuradas
(1.1) Bienaventurados los pobres en espíritu, porque de ellos es el reino de los cielos (Mt 5:3). → Błogosławieni ubodzy w duchu, albowiem do nich należy królestwo niebieskie (Mt 5,3).
(1.1) beato, santo, bendito (1.2) feliz, afortunado (1.3) cándido, incauto, sencillo (2.1) beato
bienaventuranza , bienaventurada bienaventurar
od bienaventurar