samopał ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) prymitywna, długa ręczna broń palna, używana w XVI-XVII wieku w Europie WschodniejWłodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o dawnej broni palnej, Warszawa 1987, s. 147.; rodzaj rusznicy; (1.2) pułapka samostrzelna uruchamiana przypadkowo mechanizmem spustowym (1.3) urządzenie do odstraszania zwierzyny niszczącej nocą pola uprawne, od czasu do czasu strzelające ślepą amunicjąLeksykon łowiectwa od A do Ż, Warszawa 2003, s. 499.
(1.1)
(1.1) Odpowiadaj, wraży synu, a nie, to z samopału zapytam!Henryk Sienkiewicz, Ogniem i mieczem, t. 1, rozdz. X. (1.2) Tylko w lutym złowił samopałem pięć sztuk zwierzyny płowej.
(1.1) palić z samopału (1.2) zastawić samopał
samopodpalenie , samospalenie