__TOC__ reagere ()
czasownik (1.1) reagować (1.2) reagować
(1) at reagere, reagerer, reagerede, reageret
(1.1) Min hund reagerer med aggression ved berøring og nægter at spise. Håber ikke, at den er syg! → Mój pies reaguje agresją na dotyk i nie chce jeść. Mam nadzieję, że nie jest chory! (1.2) Vodka opbevares normalt i glasflasker, fordi glas ikke reagerer med alkohol. → Wódkę zwykle przechowuje się w szklanych butelkach, ponieważ szkło nie reaguje z alkoholem.
(1.1) agere
reaktion reaktiv, reaktionær
reagere ()
czasownik (1.1) reagować (1.2) reagować
reagere ()
czasownik (1.1) reagować (1.2) reagować
alt. pisownia: reagera