snärja ()
czasownik przechodni (1.1) złapać w sidła, usidłać (1.2) usidłać, omotać, opętać, owładnąć (1.3) oplątać, owinąć, omotać czasownik nieprzechodni (2.1) uwijać się, uganiać się, tyrać czasownik zwrotny snärja sig (3.1) oplątać się, owijać się rzeczownik, rodzaj wspólny (4.1) kanianka (roślina pasożytnicza owijająca się dookoła rośliny żywicielskiej)
(1-3) att snärja, snärjer, snärjde, snärjt, snärj!, pres. part. snärjande, perf. part. snärjd (4.1) en snärja, snärjan; snärjor, snärjorna
(1.1) snara (1.2) lura (1.3) omslingra, vira om (2.1) jäkta, flänga, knoga (3.1) sno sig, vrida sig
(4.1) vindeväxt
(1.1) snara (1.1-3) snärjande, snärjning (2.1) snärj (2.1) snärjig
czasownik frazowy snärja in • snärja in sig