chybić ()
czasownik przechodni dokonany ( chybiać) (1.1) o podmiocie nie trafić w cel (1.2) o przedmiocie ominąć cel (1.3) nie przynieść odpowiedniego skutku
(1.1) spudłować
chybienie , chybianie , uchybienie chybiać chybiony ani chybi • na chybił trafił
białoruski: (1.1) прамахнуцца duński: (1.1) miste hiszpański: (1.1) fallar, errar; (1.2) fallar, errar; (1.3) fracasar, fallar nowogrecki: (1.1) αστοχώ, ξαστοχώ; (1.2) αστοχώ, ξαστοχώ; (1.3) αποτυχαίνω rosyjski: (1.1) промахнуться włoski: (1.1) ciccare, mancare