αντίπαλος ()
przymiotnik (1.1) przeciwny, konkurencyjny, rywalizujący (1.2) wrogi, nieprzyjacielski rzeczownik, rodzaj męski (2.1) rywal, przeciwnik, oponent (2.2) nieprzyjaciel, wróg
(1) P5 (2) P5
(1.1) Ένας οπαδός της αντίπαλης ομάδας εισέβαλε στο γήπεδο και κλώτσησε τον αρχηγό μας. → Kibic przeciwnej drużyny wtargnął na boisko i kopnął naszego kapitana.
(1.1) αντίθετος, αντιτιθέμενος, ενάντιος (1.2) εχθρικός (2.2) εχθρός
αντιπαλότητα αντιπαλεύω
αντίπαλο δέος → czynnik odstraszający (strach przed wrogiem o równej sile odstręczający od podjęcia ataku)