__TOC__ asylant ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) azylant (osoba ubiegająca się o azyl)
(1.1) en asylant, asylanten, asylanter, asylanterne
(1.1) Hvis Polen afviser at modtage asylanter fra græske lejre, må Polen således sørge for asylanternes hjemsendelse eller give dem en midlertidig opholdstilladelse. → Jeśli Polska odmawia przyjmowania azylantów z greckich obozów, musi zorganizować repatriację tych osób lub udzielić im zezwolenia na pobyt czasowy.
(1.1) asylsøger, asylansøger,
asyl
asylant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) azylant (osoba ubiegająca się o azyl) (1.2) azylant (osoba, której udzielono azylu)
asyl
asylant ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) azylant (osoba ubiegająca się o azyl) (1.2) azylant (osoba, której udzielono azylu)
asyl