zbajdurzyć ()
czasownik dokonany (1.1) bajdurzyć (1.2) oszukać, okłamać kogoś
(1.1-2)
(1.1) Chyba nie powiesz, że to prawdziwa historia, na pewno ją zbajdurzyłeś! (1.2) —Nie kręć pani palcem po czole, bo ja rozumu nie straciła. A publikę trzeba znać. Nikogo łatwiej nie zbajdurzy, jak taką bydgoską paniusie. Pokaże ji się jajko w papirku, powi, że to zagraniczny towar, to ona zaraz na niego poleci. Naturalnie taka tylko, która ma pieniochy. Bo z dziadówami nie gadam.
bajdziara , bajdurzenie , bajdała , bajduła , bajdziarz , bajdziarka , bajdura , bajda , bajdziarstwo bajdziurzyć , bajdurzyć bajdziarski