spakować ()
czasownik przechodni dokonany ( pakować) (1.1) zrobić z czegoś paczkę; ułożyć coś w czymś ułatwiającym przetransportowanie czasownik zwrotny przechodni dokonany ( pakować się) (2.1) spakować (1.1) swoje rzeczy
(1.1) Spakowałem swoje rzeczy do kartonów i zniosłem do samochodu. (2.1) Spakowała się błyskawicznie. Tak naprawdę niewiele miała do pakowania. Nie zżyła się z tym Aschaffenburgiem.
paker /, pakowacz , spakowanie , paka opakowaniowy, napakowany pakować, rozpakowywać, wypakowywać
chiński standardowy: (1.1) 收 (shōu) chorwacki: (1.1) spakirati czeski: (1.1) sbalit niemiecki: (1.1) packen, zusammenpacken słowacki: (1.1) zbaliť