derogacja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pozbawienie normy prawnej jej mocy, z zastąpieniem lub bez zastąpienia jej nową; (1.2) wyłączenie państwa członkowskiego Unii Europejskiej z obowiązku wypełniania części zobowiązań płynących ze stosowania prawa Unii;
(1.1) Wskazuje się, że stan wyjątkowy to przejściowa sytuacja, w której instytucje państwowe są postawione w zagrożonej pozycji, przez co czują się upoważnione do derogacji, czyli zawieszenia pewnych zasad, co wiąże się z ograniczeniem praw i wolności człowiekaRobert Krzysztof Tabaszewski, Człowiek - jego prawa i odpowiedzialność, str. 65-66..
abrogacja , obrogacja
angielski: (1.1) derogation bułgarski: (1.1) дерогация czeski: (1.1) derogace duński: (1.1) derogation francuski: (1.1) dérogation hiszpański: (1.1) derogación kataloński: (1.1) derogació nowogrecki: (1.1) κατάργηση , ακύρωση portugalski: (1.1) derrogação słowacki: (1.1) derogácia słoweński: (1.1) derogacija ukraiński: (1.1) дерогація