dewot ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) osoba manifestacyjnie pobożna
(1.1)
(1.1) Sąsiad jest dewotem, ma w przedpokoju aż cztery święte obrazy. (1.1) Niech herosi pobożności cię poganiają, niech kumple się śmieją, żeś dewot, a ty spaceruj po swojej Krynicy z kubkiem w ręku, to znacznie skuteczniejsze niż sinusoida: szczytowanie – zawał – szczytowanie.
(1.1) bigot
dewociarskość , dewocja , dewocyjność dewotka dewociarski, dewocyjny dewociarsko
→ pobożny
rosyjski: (1.1) богомол , богомолец włoski: (1.1) bigotto