Paraklet ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy, nazwa własna (1.1) tytuł, przydomek Ducha Świętego;
(1.1)
(1.1) Ja zaś będę prosił Ojca, a innego Parakleta da wam, aby z wami był na zawszeEwangelia wg św. Jana 14,16..
(1.1) Duch Święty
< (paráklētos) < (para- + klētós) → obok + wezwany, zaproszony
angielski: (1.1) Paraclete francuski: (1.1) Paraclet łaciński: (1.1) Paracletus , Paraclitus , Paraclytus portugalski: (1.1) Paracleto włoski: (1.1) Paraclito