magnituda ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) liczbowa miara energii trzęsienia ziemi oparta na wielkości momentu sejsmicznego;
(1.1)
(1.1) Wiosną 1967 roku sejsmografy zarejestrowały kilka wstrząsów o magnitudzie między 3 a 4, ale władze nie uznały za stosowne ewakuować mieszkańców.Antoine Bello „Fałszerze”, tłum. Elżbieta Janota, Wydawnictwo Sonia Draga, Katowice 2016, ISBN 9788379997992
(1.1) miara
magnat , magnateria , magnificat , magnitudo , magnificencja /, magnum magnacki, magnitudowy
→ wielkość < → wielki
angielski: (1.1) magnitude bułgarski: (1.1) магнитуд chiński standardowy: (1.1) 级 (jí) esperanto: (1.1) magnitudo estoński: (1.1) magnituud fiński: (1.1) magnitudi francuski: (1.1) magnitude hiszpański: (1.1) magnitud interlingua: (1.1) magnitude kazachski: (1.1) магнитуда niemiecki: (1.1) Magnitude portugalski: (1.1) magnitude rosyjski: (1.1) магнитуда rumuński: (1.1) magnitudine szwedzki: (1.1) magnitud węgierski: (1.1) magnitúdó włoski: (1.1) magnitudo