tieulo ()
rzeczownik (1.1) miejscowy, tutejszy (mieszkaniec danego miejsca) (1.2) mieszkaniec tamtego (dalszego) miejsca
(1.1-2)
(1.1) Kaj aŭdinte tion, ni kaj la tieuloj petis lin, ke li ne aliru JerusalemonLa Nova Testamento, Ago 21,12 w: Tekstaro de Esperanto. → Kiedy byśmy to usłyszeli, razem z miejscowymi braćmi zaklinaliśmy Pawła, aby nie szedł do JerozolimyDzieje Apostolskie 21,12, Biblia Tysiąclecia ( Ks. Marian Wolniewicz).
(1.1) ĉitieulo
(1.1-2) Termin używany najczęściej w kontekście wykluczającym dwuznaczność, może być traktowany jako synonim do „ĉitieulo”