sakramentarz ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) dawna księga liturgiczna w użyciu przed powstaniem mszału;
(1.1)
(1.1) Pierwsza redakcja sakramentarza, tzw. sakramentarz gelazjański, pochodzi od papieża Gelazjusza I, który zmarł w 496.
(1.1) zabytkowy sakramentarz • sakramentarz gelazjański / gregoriański / leoniański / tyniecki
(1.1) księga
sakrament
Nie ma obowiązku zapisywania tytułów zabytków piśmienniczych wielkimi literami.
angielski: (1.1) sacramentary czeski: (1.1) sakramentář francuski: (1.1) sacramentaire hiszpański: (1.1) sacramentario łaciński: (1.1) sacramentarium niemiecki: (1.1) Sakramentar , Sacramentarium portugalski: (1.1) sacramentário słowacki: (1.1) sakramentár włoski: (1.1) sacramentario