knalla ()
czasownik nieprzechodni (1.1) huknąć, trzasnąć, grzmieć (1.2) iść niespiesznie, spacerować
(1) att knalla, knallar, knallade, knallat, knalla!, pres. part. knallande, perf. part. -
(1.1) smälla, dundra, dåna (1.2) traska, traska omkring, promenera
(1.1) knall, knallande
czasownik frazowy knalla hem • knalla in • knalla iväg • knalla omkring • knalla runt • knalla ut zwrot grzecznościowy det knallar och går