__TOC__ betingelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) warunek
(1.1) en betingelse, betingelsen, betingelser, betingelserne
(1.1) En betingelse for, at der dannes rav, er, at harpiksen ender i havet og ligger der i mindst 30-50 millioner år. → Warunkiem utworzenia się bursztynu jest trafienie żywicy do morza i pozostanie jej tam przez co najmniej 30-50 milionów lat.
(1.1) på betingelse af → pod warunkiem
(1.1) vilkår
betinge betingning betinget, ubetinget, betingelsesløs
betingelse ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) uwarunkowanie, warunek, przesłanka
(1.1) en betingelse, betingelsen, betingelser, betingelserna
(1.1) villkor, förutsättning, premiss
betinga
→ warunkować + …tworzy rzeczownik