land ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wieś, prowincja (1.2) kraj związkowy
(1.2)
(1.1) Jutro jade po pyrki do ciotki na land.
(1.1)
land ()
rzeczownik (1.1) kraj
(1.1) Pole is 'n land in Europa. → Polska to kraj w Europie.
land ()
, ,
rzeczownik (1.1) ziemia, stały ląd (1.2) kraj (1.3) teren czasownik (2.1) lądować
(1) land; lands (2) land, landed, landed, lands, landing
(1.2) Somewhere over the rainbow, way up high, there's a land that I heard of once in a lullaby.Słowa piosenki „Somewhere over the rainbow” pochodzącej z musicalu „Czarnoksiężnik z krainy Oz”. → Gdzieś ponad tęczą, hen wysoko, jest kraj, o którym słyszałam kiedyś w kołysance. (1.3) I asked him if this land was his property. → Zapytałem go czy ten teren jest jego. (2.1) The plane has landed. → Samolot wylądował.
(1.1) dry land (1.2) Czech lands • Lands of the Bohemian Crown • Land of Brandenburg
(1.1) onshore (2.1) arrive, get, come
(1.1) offshore (2.1) take off
lander, landing landed, landless live off the fat of the land → opływać w dostatki < , lond < < → kraj, wrzosowisko
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj (1.2) ląd (1.3) wieś, tereny pozamiejskie
(2.1) = lande → lądować
(1) et land, landet, lande, landerne
(1.1) Romanen har været en meget stor succes i mange lande. → (Ta) powieść była bardzo dużym sukcesem w wielu krajach. (1.1) Madagaskar hører til de 100 fattigste lande i verden.Hasło Madagaskar w duńskiej Wikipedii, dostęp: 20.10.2019 → Madagaskar należy do 100 najbiedniejszych krajów świata. (1.2) Båden befinder sig to kilometer fra land. → Łódź znajduje się dwa kilometry od lądu. (1.3) Jeg tilbragte sommeren på landet. → Lato spędziłam na wsi.
(1.1) et EU land
(1.1) rige
(1.2) vand, hav
lande
land ()
(1.1) kraj
lando, landano, landestro, landido, landnomo, landnomado, alilando, alilandulo, alilandano, eksterlando, eksterlandano, internlando, fremdlando, limlando, nenieslando, samlandano, sojlolando, Greklando, Skotlando, Svislando, Novlando, eŭrolando, landlimo alilanda, eksterlanda, enlanda, tutlanda
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) ziemia, obszar (1.2) kraj, państwo (1.3) ląd
(1.1-3) land, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); lönd, lönd, löndum, ~a (löndin, löndin, löndunum, ~anna)
(1.1) Samkvæmt arfsögnum Hebrea er Kanaanland hluti þess lands sem Guð gaf afkomendum Abrahams. → Według tradycji hebrajskiej Kanaan to część ziemi darowanej potomkom Abrahama przez Boga. (1.2) Konungurinn stjórnaði landinu harðri hendi. → Król rządził krajem twardą ręką.
(1.2) föðurland (1.3) landlægur
(1.1) þurrlendi (1.2) ríki
(1.3) sjór, haf
útland lenda draga e-n að landi • láta e-ð lönd og leið
<< << , , (land), , , / (=ugór, nieużytek)
(1.2) występuje w nazwach wielu państw świata, np.: Ísland, Frakkland, Rússland, Pólland, itp.
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj
(1.1) Polen is een land in Europa. → Polska to kraj w Europie.
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj (1.2) ląd
(1.1) et land, landet, land, landene lub et land, landet, land, landa (1.2)
(1.1) Polen er et land i Sentral-Europa. → Polska to kraj w centralnej Europie. (1.2) Han var en gang sjømann, men nå jobber han på land. → Kiedyś był marynarzem, ale teraz pracuje na lądzie. (1.2) Mannskapet gikk i land for å ta seg noe å drikke. → Załoga zeszła na ląd, żeby się czegoś napić.
landlig
zobacz też: landet
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj
(1.1) eit land, landet, land, landa
(1.1) Polen er eit land i Sentral-Europa. → Polska to kraj w centralnej Europie.
landleg
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj, kraina, ziemia
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraina, kraj, ląd, ziemia
land ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) kraj
(1.1) ett land, landet, länder, länderna
(1.1) Jag har varit i fyra länder. → Byłem w czterech krajach.
(1.1) på landet → na wsi • fosterland • hemland • industriland • landssorg
-länt