polichóralność ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) technika komponowania, która polega na dialogowaniu między sobą dwóch lub więcej chórów; (1.2) cecha tego, co polichóralne
(1.1-2)
(1.1) Genezy teoretycznych poglądów Scacchiego na temat techniki polichóralnej należałoby więc szukać w modelu, jakim była dlań polichóralność G. F. Aneria.„Muzyka”, t. 43, Państwowy Instytut Sztuki, 1998, s. 33
(1.1) technika cori spezzati, technika polichóralna, technika wielochórowa, styl polichóralny (1.2) wielochórowość
(1.1) technika, styl
polichóralny polichóralnie
<
angielski: (1.1) (Venetian) polychoral style esperanto: (1.1) (Venecia) plurĥoreco francuski: (1.1) style polychoral (vénitien) hiszpański: (1.1) estilo policoral (veneciano) kataloński: (1.1) estil policoral (venecià) niemiecki: (1.1) (venezianische) Mehrchörigkeit portugalski: (1.1) estilo policoral (veneziano)