dziewięcina ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) świadczenie, podatek dziewiątej część dochodów (1.2) jedna dziewiąta, dziewiąta część czegoś
(1.1) Dziewięcina stanowiła podobnie jak dziesięcina, formę świadczenia 1/9 lub 1/10 części jakichś określonych dochodów; odmiennie niż na Zachodzie, skąd została przeszczepiona do Polski i Czech, była świadczeniem przyznawanym instytucjom kościelnym przez księcia lub możnych, wydzielanym z ich zasobów jako uposażenie w dowolnej postaci, najczęściej z dochodów uzyskiwanych z targów, karczem, przewozówCracovia, Polonia, Europa. Studia z dziejów średniowiecza ofiarowane Jerzemu Wyrozumskiemu w sześćdziesiątą piątą rocznicę urodzin i czterdziestolecie pracy naukowej, s. 191, Wydawnictwo i Drukarnia „Secesja”, 1995.. (1.1) W przypadku grodu chełmińskiego nie jesteśmy w stanie stwierdzić jego ówczesnej przynależności diecezjalnej, skoro dziewięcina zeń najprawdopodobniej została nadana opactwu mogileńskiemu później niż dziewięcina z grodów mazowieckichJan Powierski, Błażej Śliwiński, Klemens Bruski, Studia z dziejów Pomorza w XII wieku, s. 44, Polskie Towarzystwo Historyczne, 1993..
(1.2) Znaczenie to nie jest pewne; słowo to w tekście, w którym zostało zanotowane, może oznaczać nazwę wsi.