__TOC__ odłóg ()
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) nieuprawiany grunt orny
(1.1)
(1.1) Władze miasta na stuhektarowym odłogu wybudują domy mieszkalne.
(1.1) pozostawiony odłogiem
(1.1) ugór
(1.1) ziemia
Odłogi , odłogowanie odłogować odłogi, odłogowy
leżeć odłogiem
angielski: (1.1) fallow białoruski: (1.1) аблога (abloga), абложына (abložyna) francuski: (1.1) friche hiszpański: (1.1) barbecho niemiecki: (1.1) Brache , Brachfeld wilamowski: (1.1) brȫh włoski: (1.1) maggese
odłóg ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pole - grunt orny - nieuprawiane przez rok lub dłużej