deflagracja ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szybkie spalanie materiału wybuchowego, jednak przebiegające stosunkowo łagodnie w stosunku do detonacji;
(1.1)
(1.1) Wszystkie założone środki bezpieczeństwa uwzględniają możliwość przejścia procesu deflagracji w detonacjęAlicja Wirwicka „Śmiertelnie niebezpieczny Wysoki Chłopiec. »Zawsze może pójść coś nie tak«”, Onet.pl, 2020-10-12.
(1.1) spalanie
konflagracja deflagracyjny, konflagracyjny deflagracyjnie, konflagracyjnie
angielski: (1.1) deflagration baskijski: (1.1) deflagrazio bułgarski: (1.1) дефлаграция czeski: (1.1) deflagrace fiński: (1.1) deflagraatio francuski: (1.1) déflagration galicyjski: (1.1) deflagración hiszpański: (1.1) deflagración kataloński: (1.1) deflagració niderlandzki: (1.1) deflagratie niemiecki: (1.1) Deflagration , Verpuffung norweski (bokmål): (1.1) deflagrasjon norweski (nynorsk): (1.1) deflagrasjon norweski (riksmål): (1.1) deflagrasjon portugalski: (1.1) deflagração rosyjski: (1.1) дефлаграция słowacki: (1.1) deflagrácia szwedzki: (1.1) deflagration ukraiński: (1.1) дефлаграція włoski: (1.1) deflagrazione