осередок ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) ośrodek, jądro, główna składowa (1.2) środek, centrum, miejsce jednakowo odległe od skraju (1.3) środek, wewnętrzna część czegoś (1.4) źródło, zaczątek, to co daje początek (1.5) środowisko, otoczenie, sfera
(1.2) Се́ред са́мого осере́дка, над рі́чкою в береговині́ була́ да́вня де́ржа́ва ді́да. → W samym środku, nad rzeką na brzegu, znajdowała się dawna posiadłość dziadka.
(1.1) ядро, кістяк, основа, серцевина, стрижень (1.2) середина, центр (1.3) середина, серцевина, внутрішність (1.4) джерело, основа (1.5) середовище, оточення
осередочок