ratyfikować ()
czasownik przechodni niedokonany (1.1) zatwierdzać umowę międzynarodową przez organ państwowy czasownik przechodni dokonany (2.1) zatwierdzić umowę międzynarodową przez organ państwowy
(1.1) (2.1)
(1.1) Prezydent nie ratyfikował poprawki dauhańskiej do Protokołu z Kioto.
ratyfikacja , ratyfikowanie ratyfikacyjny
angielski: (1.1) ratify białoruski: (1.1) ратыфікаваць bułgarski: (1.1) ратифицирам; (2.1) ратифицирам czeski: (1.1) ratifikovat duński: (1.1) ratificere francuski: (1.1) ratifier hiszpański: (1.1) ratificar łotewski: (1.1) ratificēt niderlandzki: (1.1) ratificeren, bekrachtigen niemiecki: (1.1) ratifizieren portugalski: (1.1) ratificar rosyjski: (1.1) ратифици́ровать; (2.1) ратифици́ровать rumuński: (1.1) ratifica szwedzki: (1.1) ratificera ukraiński: (1.1) ратифікувати węgierski: (1.1) ratifikál włoski: (1.1) ratificare