wysadzenie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) umożliwienie pasażerowi opuszczenia pojazdu (1.2) umożliwienie pasażerowi opuszczenia statku (1.3) zniszczenie czegoś przy użyciu materiałów wybuchowych (1.4) ozdobienie czegoś poprzez osadzenie kamieni szlachetnych (1.5) przeniesienie sadzonek ze szklarni do gruntu (1.6) obsadzenie roślinami czegoś dookoła lub wzdłuż
(1.1-6)
(1.1) Starszy pan poprosił kierowcę o wysadzenie go na światłach obok przychodni. (1.2) Kapitan pozwolił na wysadzenie emigrantów na wyspie. (1.3) Po wysadzeniu lodu na rzece saperzy spotkali się z uczniami miejscowej szkoły. (1.4) Dziadek zaplanował wysadzenie ryngrafu pięcioma czerwonymi kamieniami. (1.5) Kierownik prosił, byś zajrzała do niego przed wysadzeniem nowych rozsad. (1.6) Już jesienią rozmawiali o wysadzeniu kilku rabat trawą pampasową.
wysadzanie , wysadzenie się wysadzać , wysadzić
niemiecki: (1.3) Sprengung włoski: (1.2) sbarco