wrodzić ()
czasownik dokonany ( wradzać) (1.1) przekazać coś poprzez urodzenie czasownik zwrotny dokonany wrodzić się ( wradzać się) (2.1) urodzić się, mając cechę lub cechy obserwowalne w rodzinie
(1.1) (2.1)
(1.1) Z powodu wrodzonego pesymizmu Rozalia nie kupiła nigdy losu na żadną loterię. (2.1) W kogo tyś się wrodziła, dziewczyno?
wradzanie, wrodzenie wradzać
niemiecki: (2.1) nachkommen