bankrutować ()
, , , sylabizacja:
czasownik niedokonany nieprzechodni ( zbankrutować) (1.1) stawać się bankrutem, tracić cały majątek (1.2) o idei, grupie ludzi: tracić wartość i znaczenie
(1.1-2)
(1.1) Wierzyciele bankrutującej fabryki bardzo długo nie mogli dojść do porozumienia, w końcu krakowskim targiem ustalono, że w zamian za przejęcie nieruchomości przez pierwszą firmę, druga firma otrzyma wszystkie materiały z magazynów i resztę pieniędzy z kont bankowych.
(1.1) plajtować, upadać (1.2) upadać
bankructwo , bankrut , bankrutka , bankrutowanie zbankrutować
angielski: (1.1) go bankrupt, fail, fizzle, go broke, go bust, go down the drain białoruski: (1.1) банкруціцца; (1.2) банкруціцца bułgarski: (1.1) фалирам, банкрутирам francuski: (1.1) faire faillite hiszpański: (1.1) quebrar, arruinarse; (1.2) quebrar, entibiarse, enfriarse