skraść ()
, ,
czasownik przechodni dokonany ( skradać) (1.1) bezprawnie zabrać ukradkiem (1.2) zawładnąć czymś czasownik zwrotny dokonany skraść się ( skradać się) (2.1) podkraść się niezauważonym
(1.1-2) (2.1)
(1.1) W piątek wieczorem z posesji na ul. Katowickiej skradziono dwa rowery. (1.1) Złodzieje nie zdołali skradnąć niczego. (1.2) Już na pierwszej lekcji nowa polonistka skradła Tomka serce. (2.1) Lisica skradła się do żurawiego gniazda i zjadła wszystkie jaja.
(1.1) skraść + • nie skraść +
(1.1) buchnąć, dmuchnąć, gwizdnąć, rąbnąć, świsnąć, ukraść, zakosić, zwinąć
(1.1) przywłaszczyć, zabrać
(1.1) skradzenie kraść , skradać (2.1) zakradać się
(1.1) (2.1) → przemieszczać się ukradkiem
(1.1) niemiecki: (1.1) stehlen ukraiński: (1.1) вкра́сти