skranglig ()
przymiotnik (1.1) (o rzeczach) chwiejny, rozchwiany, chybotliwy, rozchybotany, niestabilny (1.2) (o osobach, zwierzętach, roślinach) chudy, tyczkowaty, szczupły, wysmukły
(1) skranglig, skrangligt, skrangliga;
(1.1) en skranglig stege → chwiejna drabina • en skranglig kärra → rozchybotany wóz (1.2) en skranglig tonåring → chudy wyrostek
(1.1) vinglig, ranglig, rankig, ostadig (1.2) gänglig, långsmal, spinkig, mager
(1.1) stabil
skranglighet skrangla skrangligt
→ zataczać się + …tworzy przymiotnik