opętanie ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) uzależnienie kogoś od siebie w sensie negatywnym (1.2) ogarnięcie kogoś, zmieniając jego uczucia i wpływając na jego postępowanie (1.3) stan bycia owładniętym przez demona;
(1.1-3)
(1.3) Kapłan zapytany między innymi o częstotliwość występowania opętań ekspiacyjnych, zwraca uwagę na zaskakująco dużą skalę tego zjawiskaz Internetu. (1.3) W teologii chrześcijańskiej opętaniem określa się zawładnięcie ciałem osoby opętanej przez demona.
(1.3) opętanie demoniczne / ekspiacyjne
(1.3) owładnięcie, zawładnięcie
pętla , opętana , opętany opętać , opętywać opętany
angielski: (1.3) possession duński: (1.3) besættelse francuski: (1.3) possession hiszpański: (1.3) posesión kataloński: (1.3) possessió łaciński: (1.3) possessio niemiecki: (1.3) Besessenheit portugalski: (1.3) possessão rosyjski: (1.3) одержимость (oderžímostʹ) węgierski: (1.3) megszállottság, őrültség włoski: (1.3) possessione