blacharz ()
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) rzemieślnik wytwarzający lub naprawiający przedmioty z blachy (1.2) rzemieślnik naprawiający karoserię samochodową (1.3) milicjant, policjant
(1.1-3)
(1.1) Św. Piotr, pierwszy papież, jest patronem m.in. diecezji w Rzymie, wielu, także polskich miast oraz blacharzy, budowniczych mostów, kowali, kamieniarzy, marynarzy, rybaków i zegarmistrzówz Internetu. (1.2) Nie weźmiesz, powiadam ci, bo najpierw byś musiał do blacharza gablotę odstawić, a to cię będzie trochę kosztowało, chłopie.
(1.1) (1.3) gliniarz, władza
(1.1) rzemieślnik
blaszka , blacharka , blacha , blachara , blacharstwo , blachy blacharski, blaszany
zobacz też: Indeks:Polski - Zawody
angielski: (1.1) tinman, tinsmith, whitesmith; (1.2) car tinsmith białoruski: (1.1) бляхар francuski: (1.2) carrossier interlingua: (1.2) carrossero łaciński: (1.1) bractearius niemiecki: (1.1) Spengler; (1.2) Autoschlosser portugalski: (1.1) latoeiro , funileiro słowacki: (1.1) klampiar ; (1.2) autoklampiar węgierski: (1.1) bádogos włoski: (1.1) lattoniere ; (1.2) carrozziere